It’s all about me…
<

hahaha.. kali ni citer pasal aku lagi lah.. yg ni pn mmg aku takleh lupe.. ni citer pasal moto dulu… dulu mase mula2 aku keje kat TM tuh, aku stay kat umah uncle aku kat BTHO.. tak de la lame sgt stay situ.. tp lama jugak kot.. heheheh.. sblm keje TM tu aku buat data entry kat opis uncle.. ngn ya ngn angah skali.. tu yg aku dok umah uncle tu.. uncle kata, nnt da ade duit br leh pindah.. (time tu lah) so seperti biase aku gi keje.. selalu aku gi keje uncle anto n amek.. kadg2 auntie pae anto n amek jugak… kdg2 tumpang auntie leha.. jiran diorg.. kire uncle ngn auntie aku ni tukang anto n amek aku jek lah kejenye.. :) so nk dijadikan cerita.. uncle takde gi kursus ke ape lobang ntah.. aku tak hengat.. yg penting aku tumpang auntie leha smpi kat pusat bandar damansara tu… dr situ amek bas gi bangsar sbb nk gi opis naik tren.. auntie pn takde time tu.. so aku pn cube2 naik bas lah.. uncle kate kat jalan silang tu.. amek bas no bape ek.. jab2.. aku nk cube igt..aisssssssssshhhhhhhh.. tak hengat.. tak hengat…  time tu da petang la.. blk keje kul 5.30.. smpi jaln silang tu dkt kul 6 kot.. maklumlah baru nk kenal jalan time tu.. naik tren tekedek2 carik mane mydin jalan silang.. hehehehehehe.. pastu tggu pnye tggu bas yg dinanti itu rosak.. so pakcik drebo tu kate la.. *awak naik la bas cheras perdana, turun simpang pastu jalan sket…* ntah ape dlm pale otak aku time tu.. aku pn ikut jeklah ckp org tua tu.. hehehe.. naik bas smpi2.. die bentikan aku betul2 kat simpang tu.. tp nk jalan pnyelah jauh MasyaALLAH.. mmg aku tak jlan nk.. nak mampus ke hape.. time tu akak ni pakai heel tinggi banyak inci lak tu.. (nad.. kasut yg ko bagi aku tu.. time bday tu kan kite bagi membagi antara satu sama lain) hahahaha.. tggu teksi takde sebatang pakcik teksi pn yg lalu.. time tu da nk maghrib da.. sekali ade sorg pakcik ni die beli sot kabo kat cine tepi jalan tu.. gaknye die tgk aku melilau risau die pn tanye la.. nk gi mana ape lobang sume… org tu pangkat pakcik.. tp aku panggil ler abang.. heheh.. geli.. ish.. tp die tak gatal la.. baik jek raut wajahnya.. tp takde la raut org beriman.. hahaha.. dahtu die offer aku naik moto die tu.. aiseh.. mule2 aku mmg tak nak la.. gile ke hape.. aku tak penah naik moto woi.. ngn *ex jek aku penah la.. tu pn bape ketok jek.. aku takut.. aku takut naik moto.. seram.. macam terbang jek rase.. pastu da malam da.. azan maghrib pn da berkumandang.. takut aku dok lama2 time remang2 hari nih..

akhirnya aku pun bersetujulah.. tak lama gak aku pk.. tanpa berfikir panjanglah jugak ni keputusan aku nih.. so naik jekla.. patutnye benti depan sekolah.. tp aku nk selamatkan diri aku gak.. risau ler.. takut pn ade gak.. so aku soh benti betul2 depan simpang yg mmg jauh sket dr umah tu.. erk.. siap mintak no tepon aku ape lanc sume la kan.. aku bagi no tipu ngn ckp nama aku siti.. die call time tu gak.. aku kate phone batt da kong.. huhu… cepat2 aku kate thanx n jalan ler.. lalu jlan belakang jauh sket.. saje la.. tgk mamat tu takde aku pecut balik umah… huh.. smpi umah jek aku tgk nenek gombak ade.. aku cite la kat die.. die kate sakit jantung die dengo aku tumpang org sebarang2 nih.. yelah.. dahtu nk buat cemana kan… tu citer moto…

Besoknye itu hari sabtu.. dimana TM masih bekerja sabtu lagi time tu.. so aku pn pg la.. ayak.. tak tau nk tumpang sapa.. igt lagi.. time tu aku pakai suar putih nina ngn baju merah labuh..tudung putih ke cream ntah.. aku pn da pasti la tudung tu.. auntie leha takde lak time tu.. mmg sah pagi tu aku nangis.. hu hu.. baru keje tak geti monteng time tu.. tggu teksi takde2.. pastu tetibe ade keta merah.. mcam org mabuk jek.. takut aku.. ya latif ya latif ya latif.. risau aku.. die benti tp nape ntah.. tak sempat tegur aku die jalan balik.. seb bek.. dahtu tetibe aku nampak ade kenari kaler putih.. aku tahan keta tu.. gile tak? so aku kate la.. encik bole tumpangkan sy smpi lrt tasik selatan.. encik tu nk gi muzium.. die kate.. sy anto smpi kl sentral boleh? wahhh.. aku pn naik jek lah.. muke yg ni beriman sket… macam anuar ibrahim.. dlm keta die senyap jek.. aku lagi la senyap.. dlm hati doa2 moga cepatlah smpi opis… smpi kl sentral.. aku pn naik tren p keje la ape lagi.. ckplah time kasih sume kat org tu.. aiseh.. berani ke tak aku nih? gile ah.. sebarang2 org jek.. smpi opis lewat sket.. aku citer dan ku kompang abis la kat opis.. diorg marah.. aku citer kat WARAS… waras pn marah.. ko ingat ni kampung ke.. ni kl la macam2 leh jadik.. huk huk huk.. terase naif sgt diri ni cpt pecaya org… tp alhamdulillah tak de pape yg terjadik la… syukur sgt2.. tp skang ni aku tak camtu lagik.. nk naik bas pn aku takut.. hahahaha.. (ngade2 plak tanak naik bas! ngeng…)

lepas dari peristiwa tu lah.. uncle balik terus carik bilik sewa untuk aku.. erm.. tp actuallynye aku da call siap2 da dulu kat vista tu.. tp akak tu kate bilik da ade org dah.. smpi2 vista call2 call2 tgk bilik terus pelepuk bagi duit nk book la konon2.. terus la aku pindah.. bile ek aku pindah.. next weeknye tu kot.. hahhahahh sekian terima kasih.. uish.. citer aku ni mmg gile kan?

korang tak dengo lagi citer cemana aku jumpe laki aku & bagaimana aku buat keputusan untuk berkahwin dengannya sedangkan aku tak tau asal usul die pon.. gaknye korg mesti impress gile bile aku citer pasal nih.. erk! hahahahahahahah.. nnt2 la bile aku ade mase n mood aku baik.. aku citer la.. kalu mood aku tak baik tanak rr citer.. nnt jd tak bes plak karang..(APE2 PN TAHNIAH LA UNTUK AKU, SBB DAH KAWIN PN DGN DIE)

January 22nd, 2008 at 7:31 am